Ben bazen yorgun düşüyorum!
yollarda kayboluyorum, gezerken kayboluyorum.
konuşurken kelimelerde kayboluyorum,
en kötüsü düşünüp dururken kayboluyorum.
tek başıma çıktığım yolda,
kalabalık dönmek istiyorum!
kafamdaki deli sorularla değil,
aydınlanmış ferahlamış dönmek istiyorum!
beynimi kemiren her şeyi temizlemek istiyorum.
tüm bu karışık isteklerin içinde,
yapmam zorunlu olan şeyleri bir kenara bırakmak istiyorum.
küçük yaştan beri boyumdan büyük sorumluluklar üstlendim.
bu durumdan gocunmadım.
destek olanlar kadar kösteklerim vardı benim.
üzerimde gözü kalanlar oldu.
yaşadığım her güzellik, döktüğüm her gözyaşı
beni yenik düşürdü.
ben içimde kopan fırtınaları sakladım,
gücüme güç ekledim!
dik durdum!
şimdi...
tek başımayım ben, yalnız değilim.
kemiklerime dayanan bıçak sancıları,
güçlendiriyor beni.
akan gözyaşlarım diriltiyor içimdeki ölüyü.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder